Á áttunda degi ævintýris okkar um hringveginn á Íslandi hafði eitthvað undarlegt gerst.

Fossar voru einhvern veginn orðnir eðlilegir.

Sem hljómar fáránlega miðað við að fossar Íslands eru einhverjir þeir dramatískustu og fallegustu í heimi — en eftir meira en viku á ferðinni vorum við komin á þann stað að það að stoppa við annan risastóran foss varð næstum því hluti af daglegri rútínu okkar.

Og þá minnti Suður-Ísland okkur mjög fljótt á hvers vegna það er eitt frægasta svæði jarðarinnar fyrir bílferðalög.

Því þessi dagur leið eins og endalaus ferð um fossa, dramatískt landslag og falda perlu við vegkantinn sem einhvern veginn urðu betri með hverju stoppi.

Frá helgimynda kennileitum eins og Skógafossi og Seljalandsfossi til kyrrlátra, falda fossa þar sem varla er annar maður í kring, þá fangaði dagur 8 fullkomlega það sem gerir ferðalag um Ísland í húsbíl svo sérstakt.

Að vakna á suðurströnd Íslands

Við vöknuðum umkringd stórkostlegu landslagi Suður-Íslands og annar dagur könnunar fyrir höndum.

Núna fannst mér tjaldvagnalífið vera eins og annað eðlislægt.

Sendibíllinn var orðinn heimili.

Hver morgur fylgdi sama kunnuglega taktinum — að vakna við ískalt loft úti, búa til kaffi á meðan ég athugaði veðurspána og skipuleggði leiðina fyrir daginn framundan.

Og þrátt fyrir að vera liðnir átta dagar af ferðinni vorum við samt spennt á hverjum einasta morgni.

Vegna þess að Ísland lætur þér stöðugt líða eins og eitthvað ótrúlegt bíði handan við næsta horn.

Skógafoss – Ísland á fullum krafti

Fyrsta stóra stoppistöð dagsins var Skógafoss.

Og heiðarlega?

Ekkert undirbýr þig fyrir hið mikla afl sem þessi foss hefur í raun og veru.

Þú heyrir það áður en þú sérð það almennilega.

Dunur vatns sem brotnar niður ómar um landslagið á meðan mistur stígur hátt upp í loftið í kringum fossana.

Svo skyndilega, þegar maður stendur fyrir framan það, áttar maður sig á því hversu risastórt það í raun er.

Skógafoss er kvikmyndalegur á allan mögulegan hátt.

Vatnið lækkar dramatískt af klettunum fyrir ofan á meðan svartir klettaveggir gnæfa í kringum það og úðinn fyllir ískalt íslenska loftið.

Jafnvel með öðrum ferðamönnum í kring finnst mér staðurinn samt yfirþyrmandi.

Á einum tímapunkti stóðum við bara þarna gjörsamlega rennandi blautir af þokunni, störðum upp á við á meðan við reyndum að meðtaka umfang alls þessa.

Þetta er einn af þessum stöðum sem minnir mann á hversu lítill maður í raun og veru er.

Og satt að segja, engin myndavél getur nokkurn tímann fangað hversu öflugt það er að standa þarna í eigin persónu.

Að uppgötva falda fossa Íslands

Þótt Skógafoss hafi verið ótrúlegur, þá var eitt af því sem okkur fannst skemmtilegast við áttunda degi að uppgötva kyrrlátu fossana sem margir ferðalangar missa alveg af þegar þeir keyra meðfram suðurströndinni.

Staðir eins og Írárfoss, Gluggafoss, Ægissíðufoss og Urriðafoss buðu allir upp á eitthvað allt annað en stærri ferðamannastaðir Íslands.

Og það er einmitt það sem gerir Ísland svo ávanabindandi.

Jafnvel minna þekktir staðir virðast vera í heimsklassa.

Írárfoss

Írárfoss fannst eins og hann væri falinn frá öllu.

Landslagið í kring var friðsælt og ósnortið, varla nokkur maður í sjónmáli. Snjóþakin hæð umkringdi fossinn á meðan niðrandi vatn ómaði um dalinn.

Það fannst rólegt.

Rólegt.

Algjör andstæða sumra af fjölförnustu kennileitum Íslands.

Og satt að segja, þessar rólegri stundir verða oft nokkrar af uppáhaldsstundunum okkar.

Gluggafoss (Merkjárfoss)

Gluggafoss varð samstundis einn af einstökustu fossunum sem við heimsóttum í allri ferðinni.

Vatnið rennur dramatískt um þröngar opnir í klettahlíðinni og skapar þessa lagskiptu fossáhrif sem líta næstum óraunverulega út á veturna.

Umkringdur snjó og ísöldum klettum leit allur staðurinn út eins og eitthvað úr fantasíumynd.

Og einhvern veginn höfðum við það nánast út af fyrir okkur sjálf.

Það er eitt það besta við að skoða Ísland á veturna — jafnvel ótrúlegir staðir geta verið algjörlega friðsælir.

Ægissíðufoss

Ægissíðufoss kom með aðra allt aðra stemningu.

Víðáttumikið, opið landslag umkringdi fossinn og fjöllin í nágrenninu sköpuðu einn af þessum klassísku íslensku bakgrunni sem gerir hverja mynd kvikmyndalega.

Það er eitthvað ótrúlega róandi við smærri fossa Íslands.

Án mannfjöldans eða hávaða færðu í raun tíma til að standa þarna og njóta alls í kringum þig.

Enginn flýtir.

Enginn þrýstingur.

Bara náttúran að gera sitt.

Urriðafoss

Urriðafoss fannst hrár og kraftmikill.

Vatnið streymdi af miklum krafti um ána á meðan ískaldur vindur sópaði yfir landslagið í kring.

Það er oft í skugga frægari fossa Íslands, en að standa þar í eigin persónu fékk okkur til að átta okkur á því hversu vanmetið það í raun og veru er.

Allir fossar á Íslandi eru samt gjörólíkir þrátt fyrir að vera tæknilega séð það sama – fallandi vatn.

Og satt að segja, við höfum aldrei fengið leið á þeim í eitt einasta skipti.

Seljalandsfoss – fræga táknmynd suðurstrandar Íslands

Auðvitað væri engin bílferð um suðurströndina fullkomin án þess að heimsækja Seljalandsfoss.

Jafnvel eftir að hafa séð endalausa fossa í ferðinni, fannst mér samt sérstök tilfinning að koma hingað.

Fossinn fellur glæsilega af klettunum fyrir ofan á meðan landslagið í kring opnast dramatískt í kringum hann.

Jafnvel á veturna, þegar það getur orðið ís og hált, er allt svæðið samt töfrandi.

Ískalt þokan, snæviþöktu klettabrúnirnar og mjúka íslenska ljósið gerðu allan staðinn næstum draumkenndan.

Seljalandsfoss er frægur af góðri ástæðu.

Þetta er einn af þessum stöðum sem finnst strax táknrænn um leið og þú sérð hann.

Faxafoss – Ein síðasta falin gimsteinn

Áður en deginum lauk stoppuðum við líka við Faxafoss — annan vanmetinn foss sem fullkomnaði ævintýrið á suðurströndinni.

Á þessum tímapunkti var ljósið farið að dofna á meðan ískalt kvöldloftið færðist yfir landslagið í kringum okkur.

Og satt að segja, þetta fannst mér vera hin fullkomna lokastoppistöð.

Rólegt.

Fallegt.

Og miklu minna fjölmennt en helstu aðdráttarafl Íslands.

Húsbílaveruleikinn – Bónus- og hagkvæm ferðalög

Eftir heilan dag við að skoða fossa um Suðurland, kom veruleikinn loksins aftur til mín.

Matvöruverslun.

Og heiðarlega sagt, ferðir í matvöruverslanir verða fljótt hluti af húsbílaupplifuninni á Íslandi.

Við fórum til Bónus til að kaupa snarl, drykki og ódýran mat fyrir næsta áfanga ferðarinnar.

Ef þú ferðast um Ísland í húsbíl, þá geta staðir eins og Bónus sannarlega bjargað lífi þínu.

Því eins fallegt og Ísland er…

Það er líka dýrt.

Mjög dýrt.

Að elda mat í húsbílnum og kaupa inn í matvöruverslunum sparaði okkur heilmikið á ferðinni og bætti jafnframt við notalega stemninguna í húsbílnum sem við elskuðum svo mikið.

Það er eitthvað sannarlega huggandi við að enda ísköldan dag við að skoða fossa áður en maður sest niður í bílinn með snarli, heitum mat og hljóðinu af íslenska veðrinu úti.

Tjaldstæði í Hveragerði

Um kvöldið héldum við áfram til Hveragerðis og stoppuðum þar enn eina nóttina.

Og satt að segja varð Hveragerði fljótt einn af uppáhaldsstöðum okkar í ferðinni.

Umkringdur dramatískum landslagi og jarðhita var bærinn einhvern veginn notalegur en samt sem áður veitti honum þá óyggjandi íslenska stemningu.

Á þessum tímapunkti vorum við aftur orðin þreytt.

En líka innilega þakklát fyrir allt sem Ísland hélt áfram að kasta til okkar á hverjum einasta degi.

Lokahugleiðingar um dag 8

Dagur 8 lýsir fullkomlega hvers vegna suðurströnd Íslands er svo fræg.

Það snerist ekki bara um að sjá fossa.

Þetta snerist um stöðuga fjölbreytnina.

Eina stundina stendur þú við heimsfrægan kennileiti eins og Skógafoss.

Næst uppgötvar þú falda fossa án þess að nokkur annar sé í kring.

Þetta jafnvægi milli helgimynda aðdráttarafla og friðsælla falinna gimsteina er það sem gerir Ísland svo sérstakt.

Og jafnvel átta dögum eftir að ævintýrið hófst tókst landinu samt einhvern veginn að koma okkur á óvart á hverri stundu.